1) Mała droga to: a) drużka b) dróżka 2) Kiedy piszemy ó zamknięte? a) W końcówkach -óje. b) Gdy wymienia się na o, a, e. c) W zakończeniach -ów, -ówka z pewnymi wyjątkami. 3) Wskaż tylko poprawnie zapisane wyrazy. a) stuł b) złotuwka c) stół d) złotówka 4) Zaznacz wyraz z ó, którego pisowni nie da się uzasadnić Kiedy należy go postawić? Wyróżniamy kilka sytuacji, gdy należy postawić dwukropek: Podczas wyliczeń szeregowych. Zawsze, gdy chcemy wymienić więcej niż dwie rzeczy, osoby itd., powinniśmy postawić dwukropek. Zasada ta odnosi się też do zdań z użyciem skrótów m.in. i np. – należy postawić po nich dwukropek, gdy wyliczeń - They lived here when they were young (oni mieszkali tutaj, kiedy byli młodzi) - John came home late yesterday (John wrócił wczoraj późno do domu) - I worked in this firm ten years ago (pracowałem w tej firmie dziesięć lat temu) Czas Past Simple stosujemy również, kiedy piszemy lub mówimy opowiadania lub historie. Yours faithfully, – Z wyrazami szacunku, (kiedy nie zna się nazwiska adresata); Yours sincerely, – Z wyrazami szacunku, (kiedy zna się nazwisko adresata). List formalny zwroty – co jeszcze warto znać? Na koniec przytaczamy jeszcze kilka przykładów ciekawych zwrotów, które warto zastosować w liście: I would be most obliged if… Witajcie :)Kiedy piszemy łącznie cząstki z wyrazami?Wiesz a może chcesz się dowiedzieć.Powodzenia :)STRONA: http://www.8-klasa.pl/FACEBOOK: https://www.faceb Kluczowa jest tutaj litera i. Na końcu wyrazu, a także w środku wyrazu przed literą spółgłoskową lub półsamogłoskową jest ona ośrodkiem sylaby (np. obcęgi, kino, kij ), natomiast przed literą samogłoskową jest tylko znakiem zmiękczenia poprzedniej głoski (np. ciasto, siostra, ziewać ). Wyjątki od tej zasady są nieliczne Do dla emfazy. Do możemy wypowiedzieć też w twierdzeniach, w których jest zwykle pomijane milczeniem. Dodatkowo podkreśla wagę naszej wypowiedzi (tak zwana emfaza): I do have a car = Ja „naprawdę” mam auto. Patrz również: Nauka języka angielskiego od podstaw. Prosty Plan. 3. Angielski have got & to be w czasach ciągłych (continuous) vor drei Monaten. die Wochen. vor drei Wochen. die Jahre. vor drei Jahren. Ponieważ czynność/wydarzenie już się zakończyły, w zdaniu stosujemy formę czasu przeszłego: Czas przeszły złożony (Perfekt): Nawin ist vor zwei Wochen nach Frankreich gezogen. Czas przeszły prosty (Präteritum): Lisa hatte vor drei Wochen Urlaub. Przyimek Dzisiaj przeanalizujemy różnice w użyciu angielskich przyimków to i for. 5 przypadków użycia to i for. Przyjrzyjmy się dokładnie kilku przykładom użycia przyimków to oraz for: Do wyrażenia przyczyny: Jack was fired for always coming late. I came here to talk to you. Do opisania adresata/odbiorcy: W innym wypadku, kiedy mamy do czynienia z przymiotnikami o członach równorzędnych znaczeniowo, wplatamy między nie łącznik, to jest: biało-czerwony, polsko-francuski, południowo-wschodni. Spomiędzy, sponad, poprzez – bo to przyimki złożone z samych przyimków. Proste do zapamiętania! NZuO. Zasady pisowni si-ś, ni-ń, ci oraz ć mogą sprawiać ogromne problemy, szczególnie w pierwszych latach nauki. Czy istnieją reguły, dzięki którym można szybko nauczyć dziecko używania tych głosek w sposób poprawny? Kiedy piszemy ś, a kiedy si? Zasady pisowni spółgłosek miękkich w języku polskim sprawiają ogromny problem głównie obcokrajowcom i dzieciom, które dopiero rozpoczynają naukę i nie są w stanie w intuicyjny sposób poprawnie zapisywać słów. Na szczęście istnieją reguły pozwalające na łatwiejsze określenie, w jakich sytuacjach wykorzystuje się konkretną spółgłoskę miękką. Zazwyczaj “ś” piszemy na końcu wyrazu (łoś, miś, łosoś, kiciuś), głównie w przypadku rzeczowników. “Ś” stanowi również końcówkę niektórych czasowników w trybie rozkazującym w drugiej osobie liczby pojedynczej, takich jak zgłoś, proś czy skoś. Głoska “ś” może występować również na początku słowa lub w jego środku. Wówczas musi ona znajdować się przed spółgłoską (ślad, śmiać, paść, kość). W innym przypadku należy zastosować spółgłoskę miękką “si”. Spółgłoskę miękką “si” pisze się natomiast przed spółgłoskami (osika, skosić) lub samogłoskami, czyli takimi literami, jak a, ą, o, ó, e, ę, i, u oraz y. Może ona również kończyć niektóre wyrazy, takie jak na przykład piesi, ale zdarza się to znacznie rzadziej niż w przypadku “ś”. W wymowie spółgłoska “si” jest nieco dłuższa niż “ś”, dlatego podczas dyktand warto zwracać uwagę również na samo brzmienie słowa. Sprawdź: Jak napisać charakterystykę postaci?< Kiedy piszemy ć, a kiedy ci? A kiedy piszemy “ć” zamiast “ci”? Zasada wygląda bardzo podobnie do głosek “ś” oraz “si”. Warto jednak wiedzieć, że “ć” stanowi końcówkę wszystkich bezokoliczników w języku polskim, co w pewnym stopniu może ułatwić zapamiętanie tej zasady dzieciom. “Ć” występuje również na końcu wielu wielu rzeczowników (kość, liść, miłość, dobroć) oraz na początku lub w środku (ćma, ćwiczenie, ćwikła). W dwóch ostatnich przypadkach spółgłoska miękka “ć” musi znajdować się przed inną spółgłoską. Zasady pisowni “ci” są identyczne, jak w przypadku “si”. Spółgłoska ta może być pisana zarówno przed innymi spółgłoskami (ciśnienie, kocimiętka), jak i samogłoskami (ciąg, ciotka). Czasami kończy ona również słowa, takie jak dzieci lub koci. Nauczenie dziecka użycia tej spółgłoski może być zatem znacznie trudniejsze niż w przypadku “ć”. Kiedy piszemy ź, a kiedy zi? Zasady pisowni “ź” również są bardzo proste. Spółgłoskę tę piszemy na końcu słowa (paź, maź, gałąź) oraz przed innymi spółgłoskami (źdźbło, źródło, źrebak). Kończy ona również wiele czasowników w trybie rozkazującym liczby pojedynczej w pierwszej osobie, czyli weź, zawieź lub chodź. A kiedy piszemy “zi”? Tutaj sprawa się nieco komplikuje, ponieważ “zi” może zarówno rozpoczynać słowo (zima, zieleń, zimorodek), jak i znajdować się pośrodku innych liter. W tym przypadku nie ma wyraźnej zasady i mogą to być nie tylko spółgłoski (zima, wozić, razić), lecz także samogłoski (ziomek, zieleń, kozieradka). Kiedy piszemy ń, a kiedy ni? W przypadku pisowni “ń” i “ni” sprawa również wygląda tak samo. Zasady dotyczące “ń” są bardzo przejrzyste i mówią o stosowaniu tej spółgłoski na końcu wyrazów (koń, słoń, broń, woń) lub przed innymi spółgłoskami (kończyć, zwieńczyć). Pisownia “ni” niestety wymaga większej dozy intuicji. Spółgłoska ta rozpoczyna wiele wyrazów i może ona stać zarówno przed spółgłoskami (niski, nikczemny, nić, niby), jak i samogłoskami (niestety, niebiański, niektórzy). Często znajduje się ona także pośrodku wyrazu (poniedziałek, koniecznie, piwonia) bądź na końcu, głównie jeśli chodzi o określenia dwóch lub więcej osób (zakochani, rozwiedzeni). Sprawdź: Co to jest oksymoron? Jak nauczyć dziecko zmiękczeń? Wprowadzenie zmiękczenia często bywa nie lada wyzwaniem ze względu na fakt, że dzieci przez pierwsze lata życia zupełnie nie rozróżniają sytuacji, w których wykorzystuje się konkretne spółgłoski miękkie. Widać to zarówno na własnoręcznie robionych laurkach oraz w zadaniach rozwiązywanych w przedszkolu lub pierwszej klasie szkoły podstawowej. W nauce zasad rządzących tym zagadnieniem gramatycznym pomagają ogólne reguły, jednak bardzo często pokrywają się one ze sobą, co powoduje kolejne problemy. Najlepszym rozwiązaniem jest nauczenie dziecka słuchania wymowy konkretnych słów. Wszelkie spółgłoski miękkie z “i” cechują się znacznie dłuższym brzmieniem niż te z, tak zwaną, kreseczką. Wówczas poradzi ono sobie zarówno podczas dyktand, jak i samodzielnego rozwiązywania zadań poprzez wymawianie słów w myślach. Rodzice pytają o zmiękczenia: Jak głoskować zmiękczenia? W przypadku głosowania spółgłosek zapisywanych jedną literą, czyli “ć”, “ś”, “ń” i “ź” sprawa jest bardzo prosta, ale problem pojawia się ze spółgłoskami “si”, “ci”, “ni” oraz “zi”. Wówczas wszystko zależy od tego, przed jaką literą stoi dana głoska. Jeśli spółgłoska miękka stroi przed samogłoską, głoskowanie wygląda tak: zi – a – r – n – o W przypadku, gdy stoi ona przed spółgłoską, wygląda to tak: z – i – m – a Czy zmiękczenia to dwuznaki? Na ogół zmiękczenia są dwuznakami, czyli związkami liter czytanymi w sposób niewynikający z samodzielnego znaczenia każdej z nich. Istnieją jednak wyjątki, kiedy to, na przykład, “s” i “i” czytamy osobno (bezinteresowny, bezideowy, maksi). Przedimek nieokreślony a/an w języku angielskim Przedimki przedimek nieokreślony a/an przedimek określony the przedimek zerowy inne co to jest przedimek? Przedimki sprawiają uczącym się wiele kłopotów, pewnie także dlatego, że nie mają odpowiednika w języku polskim... Najkrócej mówiąc, przedimki to krótkie słówka określające jakiś rzeczownik - no dobrze, to trochę mało wyjaśniająca definicja. Ale zaraz będzie jaśniej. Po pierwsze, poznajmy te przedimki - na całe szczęście są tylko trzy: playa playan playthe przedimki nieokreślone Dwa pierwsze - a, an - to przedimki nieokreślone, the to przedimek określony. Teraz najgorsza część - lista zasad, gdzie i jak wstawiać odpowiedni przedimek. Podstawowa zasada: Przedimek nieokreślony wstawiamy przed rzeczownikiem w liczbie pojedynczej, kiedy po raz pierwszy o czymś mówimy, natomiast przedimek określony wrzucamy przed rzeczownik, jeśli wiadomo, o czym mówimy, czyli gdy już określiliśmy daną rzecz, osobę, itd. Prześledźmy to wszystko na przykładach. Idziemy przez park i nagle widzimy przed nami psa, powiemy: playThis is a dog. To jest pies. Czyli jest to jakiś bliżej nieokreślony pies - wstawiamy w takim razie przedimek nieokreślony. Żeby lepiej to zrozumieć spróbujmy słowko a tłumaczyć sobie jako jakiś, jakaś, jakieś. Skoro już wiemy, o jakiego psa chodzi (już określiliśmy go), w kolejnych zdaniach, jeśli będziemy go chcieli opisać, użyjemy przedimka określonego: playThe dog is very small. Ten pies jest malutki. Jak widać, nie mówimy już o jakimś psie, tylko dokładnie o tym spotkanym w parku - ten pies jest malutki - jakieś inne psy są większe czy wręcz olbrzymie, ale nas interesuje ten jeden - ten jest malutki. Wstawiamy w takim razie przedimek określony the przed rzeczownikiem pies. Ok, ale co z trzecim przedimkiem - an? Otóż używamy go dokładnie w tych samych przypadkach co przedimka a - jednak bardzo ważne jest rozróżnienie, kiedy użyć a a kiedy an. kiedy a? kiedy an? Przedimek a wstawiamy przed wyrazem, którego wymowa zaczyna się od spółgłoski, natomiast an wybierzemy, jeśli przy wymowie pierwsza jest samogłoska. Bardzo ważne jest to, że chodzi o wymowę wyrazu - nie jego pisownię! Spójrzmy na przykłady: playan hour godzina (wymowa hour zaczyna się od samogłoski - przedimek an) playa university uniwersytet (rzeczownik wymawia się przez "j") playan honest girl uczciwa dziewczyna (honest wymawia się bez 'h' na początku) Należy dodać jeszcze jedną uwagę: jeśli opisujemy rzeczownik przymiotnikiem, to przymiotnik umieszczamy pomiędzy przedimkiem a rzeczownikiem i czasem musimy zmienić a na an lub odwrotnie. playa woman ...ale... playan old woman kobieta stara kobieta playan apple ...ale... playa red apple jabłko czerwone jabłko playa book ...ale... playan interesting book książka interesująca książka* * Trzeba zauważyć, że zarówno a red dress jaki i the red dress są formami poprawnymi, jednak w różnym kontekście. A red dress to po prostu jakaś czerwona sukienka, jeszcze nie konkretna, np. do sprzedawczyni w sklepie powiemy: I'm looking for a red dress Szukam (jakiejś) czerwonej sukienki. Natomiast kiedy sprzedawczyni zapyta, którą z dwóch pokazanych nam sukienek wybieramy - np. czerwoną czy niebieską - powiemy: I'll take the red dress. Wezmę (tę) czerwoną sukienkę W tej sytuacji mówimy już bowiem o konkretnej sukience - jednej z dwóch, które wcześniej pokazała nam sprzedawczyni. kiedy nie wstawiamy przedimka a/an? Przedimka nieokreślonego a/an NIE wstawiamy: przed rzeczownikami w liczbie mnogiej przed rzeczownikami niepoliczalnymi jeśli rzeczownik jest już poprzedzony słówkami określającymi ilość (many, some, itd.) jeśli przed rzeczownikiem pojawia się przymiotnik dzierżawczy (my, your, his, her, our, itd.) Spójrzcie na przykłady: playIs this your car? Czy to twój samochód? (przymiotnik dzierżawczy) playHave you got time to go shopping with me? Macie czas, żeby pójść ze mną na zakupy? (time - rzeczownik niepoliczalny) playMy book is very interesting. Moja książka jest bardzo interesująca. playThere are pictures on the wall. Na ścianie wiszą obrazy. (liczba mnoga) playHave you got some wine? Masz trochę wina? (some - określenie ilości, wine - rzeczownik niepoliczalny) playI have no money. Nie mam pieniędzy. playSusan is buying three apples. Susan kupuje trzy jabłka. Zobaczmy więcej przykładów z przedimkami: playMary has a car. The car is red. Marysia ma (jakiś) samochód. Ten samochód jest czerwony. playI'd like to buy a blouse. The red one over there looks nice. Chciałabym kupić (jakąś) bluzkę. Tamta czerwona wygląda ładnie. (wskazujemy konkretną) playThis is a tiger, that is an elephant and that is a parrot. To jest tygrys, to jest słoń a to jest papuga. (objaśniamy w zoo) playAn old man is walking in the park. (Jakiś) staruszek spaceruje po parku. Ćwiczenia online: Wskazówka Zaloguj się, aby zapisywać historię i wyniki Twojej nauki. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Insert an/a/the where necessary. For zero article, insert -. Komentarze (191) Sorki, że przeczytałam... :D Jest dobrze :P @Julix: University poprawnie wymawia się z delikatnym "j" na początku (juniwersiti), stąd też "a university" a nie "an university". Zobacz też W pewnej książce do nauki języka angielskiego w przykładzie dla przedimka a było This is a university. Problem w tym że u jest samogłoską oraz wymawia się to jako u. Więc powinno być an a nie a. Słyszałam też gdzieś że u nie jest samogłoską w języku angielskim. Wytłumaczy ktoś? Ja mam duży problem czy jest a/an czy the. Nie mogę tego zrozumieć:( Ok, poszperałem trochę w necie i poanalizowałem, w przypadku pytań "how often do you go to... ?" gdzie odpowiedzią jest jakieś miejsce publiczne typu kino, bank, dentysta, czy inny specjalista preferuje się używanie przed rzeczownikiem "the" ale nie jest też błędem w takim wypadku użycie a/an. :) Polecam zerknąć na wątek na stackexchange com pod tytułem "grammar - How often do you go to "the" or "a" dentist?" @michalp34 może chodzi o to że te pytanie jest zadawane w poczekalni dentystycznej i zadane jest w kontekście konkretnego dentysty, ja nie mam pojęcia. Podobnie, a może i nawet bardziej skomplikowana sprawa jest np ze słowem tango, a raczej "the tango". Przecież ten taniec ma wiele rodzajów, a każą mi używać "the". :) Teoria jedno a praktyka drugie. Jedno z ćwiczeń przedimkowych zawiera takie zdanie. "_ Tower Bridge is one of _ London's most popular attractions." Interesujące że użycie "the" pomiędzy one of ... London's jest wg ćwiczenia błędne. W końcu chodzi o to, że Tower Bridge to część większej całości popularnych atrakcji Londynu, a więc uzasadnione było by użycie "the" mimo że Londyn to miasto przed którym przedimka "the" nie stawiamy ? W internecie na pierwszych lepszych stronach znajdziemy przykłady użycia obu wersji. Poza tym opis użycia przedimków na tej stronie nie zawiera wszystkich przypadków. Nie da się tego uczyć, teoria nijak ma się do zdań z ćwiczeń. Dlaczego poprawnie jest How often do you go to the dentist? Z artykułu wynika, że powinno być a. Przecież to nieokreślony losowy dentysta. How often do you go to the dentist? Czemu the? Bez sensu. w zadaniu masz oddzielone cztery opcje an / a / the / "-" i tutaj jest myślnik który mówi że ostatnią opcją jest brak przedimka ;p aliceinthewond…26 lut 2017 Dlaczego, skoro w poleceniu jest napisane: Insert an/a/the where necessary, to poprawną odpowiedzią może też być brak przedimka? Dlaczego nie zostało to zaznaczone w poleceniu? literka h nie jest samogłoską więc czemu piszemy an hour albo an honest... więc? dlaczego nie mam dźwięku? Niby wszystko solidnie wytłumaczone, a jednak gdy przychodzi do wykonywania ćwiczeń, okazuje się, że jest masa wyjątków i odstępstw od reguł, o których w tym artykule nie wspomniano, a więc moim zdaniem teksty o przedimkach powinny zostać znacząco rozszerzone tak, aby dało się po ich lekturze bez większych problemów wykonywać ćwiczenia. automotive93, pewna inna strona podaje że przedimek nieokreślony może wystąpić w wyrażeniach określających ilość lub częstotliwość. Np.: a lot of – dużo once a month – raz w miesiącu [konto usunięte]17 kwi 2016 Przedimki a, an, the wydają się być problematyczne. Wszystko z powodu ich niewystępowania w języku polskim, co wprowadza niemałe zamieszanie. Jeżeli jednak pragniemy posługiwać się poprawnym angielskim, zrozumienie ich stosowania staje koniecznością! W tym wpisie zostanie dokładnie rozjaśnione, kiedy używać the, a kiedy a. Przejdźmy zatem do rzeczy. Określa się je jako nieokreślone, ponieważ używamy ich w przypadku, gdy mówimy o danej rzeczy ogólnie, a nie o konkretnym przedmiocie, osobie, czy zjawisku. Przedimek a stosujemy przed wyrazem rozpoczynającym się na spółgłoskę, natomiast an na samogłoskę. I need a auta. Can you buy me an apple?Czy możesz kupić mi jabłko? Przedmików tych używamy również, kiedy mówimy o rzeczach nowych, nieznanych wcześniej naszemu rozmówcy lub gdy przedstawiamy je po raz pierwszy. I've got a new nowy dom. Jim is a new jest nowym trenerem. WAŻNE! Przedimków a oraz an nie stosuje się przed rzeczownikami w liczbie mnogiej! Przedimek „the” Używamy go do określenia konkretnych rzeczy. Stosujemy również w przypadku, gdy nasz rozmówca wie o co dokładnie nam chodzi lub wspomnieliśmy o rzeczy lub osobie wcześniej. I have a new dog. The dog is nowego psa. Ten pies jest brązowy. I left a wallet at home. Can you pass me the wallet?Zostawiłem portfel w domu. Możesz mi podać portfel? The możemy zastosować w stosunku do rzeczy, których nasz rozmówca nie zna lub o których nic nie wie. W takim wypadku musi wystąpić jednak konkretny opis tej rzeczy (np. jej miejsce, kolor itp.) You have to watch the movie that Tom was talking zobaczyć film, o którym mówił Tom. Have you seen the book with red cover?Widziałeś/aś książkę z czerwoną okładką? WAŻNE! Przedimka the możemy używać zarówno w liczbie mnogiej, jak i liczbie pojedynczej. Istnieją pewne zasady co do zastosowania the przy nazwach własnych. Przedimek ten stosujemy w nazwach: mórz, oceanów – the Baltic Sea, the Atlantic Ocean rzek – the Amazon River, the London River łańcuchów górskich – the Carpathians w nazwach niektórych państw – the United States, the United Kingdom Nie stosujemy go natomiast w nazwach: kontynentów większości państw ulic jezior miast szczytów górskich